(ภายหลังการใช้สอยจีวร)

(after using a robe)

อัชชะ มะยา อะปัจจะเวกขิต๎วา ยัง จีวะรัง ปะริภุตตัง,

Ajja mayā apaccavekkhitvā yaṃ cīvaraṃ paribhuttaṃ,

จีวรใด อันเรานุ่งห่มแล้ว, ไม่ทันพิจารณา ในวันนี้,

jii-wɔɔn dai an rao nûŋ-hòm lɛ́ɛo, mâi tan pí-jaa-rá-naa nai wan-níi,

Whatever robe I have used today without reflecting,

ตัง ยาวะเทวะ สีตัสสะ ปะฏิฆาตายะ,

Taṃ yāvadeva sītassa paṭighātāya,

จีวรนั้น เรานุ่งห่มแล้ว, เพียงเพื่อบำบัดความหนาว,

jii-wɔɔn nán rao nûŋ-hòm lɛ́ɛo, piaŋ pʉ̂a bam-bàt kwaam-nǎao,

that was only for warding off cold,

อุณหัสสะ ปะฏิฆาตายะ,

Uṇhassa paṭighātāya,

เพื่อบำบัดความร้อน,

pʉ̂a bam-bàt kwaam-rɔ́ɔn,

for warding off heat,

ฑังสะมะกะสะวาตาตะปะสิริงสะปะสัมผัสสานังปะฏิฆาตายะ,

Ḍaṃsamakasavātātapasiriṃsapasamphassānaṃpaṭighātāya,

เพื่อบำบัดสัมผัสอันเกิดจากเหลือบ ยุง ลม แดด และสัตว์เลื้อยคลานทั้งหลาย,

pʉ̂a bam-bàt sǎm-pàt an gə̀ət jàak lʉ̀ap yuŋ lom dɛ̀ɛt lɛ́ sàt lʉ́ay-klaan táŋ-lǎai,

for warding off the touch of gadflies, mosquitoes, wind, sun and creeping things,

ยาวะเทวะ หิริโกปีนะปะฏิจฉาทะนัตถัง.

Yāvadeva hirikopīnapaṭicchādanatthaṃ.

และเพียงเพื่อปกปิดอวัยวะ อันให้เกิดความละอาย,

lɛ́ piaŋ pʉ̂a bpòk-bpìt à-wai-yá-wá an hâi gə̀ət kwaam lá-aai,

and only for the sake of covering what modesty conceals.

(ภายหลังการบริโภคบิณฑบาต)

(after eating almsfood)

อัชชะ มะยา อะปัจจะเวกขิต๎วา โย ปิณฑะปาโต ปะริภุตโต,

Ajja mayā apaccavekkhitvā yo piṇḍapāto paribhutto,

บิณฑบาตใด อันเราบริโภคแล้ว, ไม่ทันพิจารณาในวันนี้,

bin-tá-bàat dai an rao bɔɔ-rí-pôok lɛ́ɛo, mâi tan pí-jaa-rá-naa nai wan-níi,

Whatever almsfood I have used today without reflecting,

โส เนวะ ท๎วายะ,

So neva dvāya,

บิณฑบาตนั้นเราบริโภคแล้ว, ไม่ใช่เป็นไปเพื่อความเพลิดเพลิน สนุกสนาน,

bin-tá-bàat nán rao bɔɔ-rí-pôok lɛ́ɛo, mâi châi bpen bpai pʉ̂a kwaam plə̂ət-pləən sà-nùk-sà-nǎan,

that was not for amusement,

นะ มะทายะ,

Na madāya,

ไม่ใช่เป็นไปเพื่อความเมามัน เกิดกำลังพลังทางกาย,

mâi châi bpen bpai pʉ̂a kwaam mao-man gə̀ət gam-laŋ pá-laŋ taaŋ gaai,

nor for intoxication,

นะ มัณฑะนายะ,

Na maṇḍanāya,

ไม่ใช่เป็นไปเพื่อประดับ,

mâi châi bpen bpai pʉ̂a bprà-dàp,

nor for adornment,

นะ วิภูสะนายะ,

Na vibhūsanāya,

ไม่ใช่เป็นไปเพื่อตกแต่ง,

mâi châi bpen bpai pʉ̂a dtòk-dtɛ̀ŋ,

nor for beautifying,

ยาวะเทวะ อิมัสสะ กายัสสะ ฐิติยา,

Yāvadeva imassa kāyassa ṭhitiyā,

แต่ให้เป็นไปเพียงเพื่อความตั้งอยู่ได้แห่งกายนี้,

dtɛ̀ɛ hâi bpen bpai piaŋ pʉ̂a kwaam dtâŋ yùu dâai hɛ̀ŋ gaai níi,

but only for the endurance of this body,

ยาปะนายะ,

Yāpanāya,

เพื่อความเป็นไปได้ของอัตภาพ,

pʉ̂a kwaam bpen bpai dâai kɔ̌ɔŋ àt-dtà-pâap,

for its continuance,

วิหิงสุปะระติยา,

Vihiṃsuparatiyā,

เพื่อความสิ้นไปแห่งความลำบากทางกาย,

pʉ̂a kwaam sîn bpai hɛ̀ŋ kwaam lam-bàak taaŋ gaai,

for the ending of its hurt,

พ๎รัห๎มะจะริยานุคคะหายะ,

Brahmacariyānuggahāya,

เพื่ออนุเคราะห์แก่การประพฤติพรหมจรรย์,

pʉ̂a à-nú-krɔ́ gɛ̀ɛ gaan bprà-prʉ́t prom-má-jan,

and for the support of the holy life,

อิติ ปุราณัญจะ เวทะนัง ปะฏิหังขามิ,

Iti purāṇañca vedanaṃ paṭihaṅkhāmi,

ด้วยการทำอย่างนี้, เราย่อมระงับเสียได้ซึ่งทุกขเวทนาเก่า คือความหิว,

dûay gaan tam yàaŋ-níi, rao yɔ̂m rá-ŋáp sǐa dâai sʉ̂ŋ túk-kà-wêet-tà-naa gào kʉʉ kwaam-hǐu,

thinking: thus I put an end to the old feeling,

นะวัญจะ เวทะนัง นะ อุปปาเทสสามิ,

Navañca vedanaṃ na uppādessāmi,

และไม่ทำทุกขเวทนาใหม่ให้เกิดขึ้น,

lɛ́ mâi tam túk-kà-wêet-tà-naa mài hâi gə̀ət kʉ̂n,

and I shall not give rise to a new feeling,

ยาต๎รา จะ เม ภะวิสสะติ อะนะวัชชะตา จะ ผาสุวิหาโร จาติ.

Yātrā ca me bhavissati anavajjatā ca phāsuvihāro cāti.

อนึ่ง ความเป็นไปโดยสะดวกแห่งอัตภาพนี้ด้วย, ความเป็นผู้หาโทษมิได้ด้วย, และความเป็นอยู่โดยผาสุกด้วย, จักมีแก่เรา ดังนี้.

à-nʉ̀ŋ kwaam bpen bpai dooy sà-dùak hɛ̀ŋ àt-dtà-pâap níi dûay, kwaam bpen pûu hǎa tôot mí dâai dûay, lɛ́ kwaam bpen yùu dooy pǎa-sùk dûay, jàk mii gɛ̀ɛ rao daŋ-níi.

and I shall have sustenance, blamelessness, and a life of ease.

(ภายหลังการใช้สอยเสนาสนะ)

(after using a lodging)

อัชชะ มะยา อะปัจจะเวกขิต๎วา ยัง เสนาสะนัง ปะริภุตตัง,

Ajja mayā apaccavekkhitvā yaṃ senāsanaṃ paribhuttaṃ,

เสนาสนะใด อันเราใช้สอยแล้ว, ไม่ทันพิจารณาในวันนี้,

sěe-naa-sà-ná dai an rao chái sɔ̌ɔy lɛ́ɛo, mâi tan pí-jaa-rá-naa nai wan-níi,

Whatever lodging I have used today without reflecting,

ตัง ยาวะเทวะ สีตัสสะ ปะฏิฆาตายะ,

Taṃ yāvadeva sītassa paṭighātāya,

เสนาสนะนั้น เราใช้สอยแล้ว, เพียงเพื่อบำบัดความหนาว,

sěe-naa-sà-ná nán rao chái sɔ̌ɔy lɛ́ɛo, piaŋ pʉ̂a bam-bàt kwaam-nǎao,

that was only for warding off cold,

อุณหัสสะ ปะฏิฆาตายะ,

Uṇhassa paṭighātāya,

เพื่อบำบัดความร้อน,

pʉ̂a bam-bàt kwaam-rɔ́ɔn,

for warding off heat,

ฑังสะมะกะสะวาตาตะปะสิริงสะปะสัมผัสสานัง ปะฏิฆาตายะ,

Ḍaṃsamakasavātātapasiriṃsapasamphassānaṃ paṭighātāya,

เพื่อบำบัดสัมผัสอันเกิดจากเหลือบ ยุง ลม แดด และสัตว์เลื้อยคลานทั้งหลาย,

pʉ̂a bam-bàt sǎm-pàt an gə̀ət jàak lʉ̀ap yuŋ lom dɛ̀ɛt lɛ́ sàt lʉ́ay-klaan táŋ-lǎai,

for warding off the touch of gadflies, mosquitoes, wind, sun and creeping things,

ยาวะเทวะ อุตุปะริสสะยะวิโนทะนัง ปะฏิสัลลานารามัตถัง.

Yāvadeva utuparissayavinodanaṃ paṭisallānārāmatthaṃ.

เพียงเพื่อบรรเทาอันตรายอันจะพึงมีจากดินฟ้าอากาศ, และเพื่อความเป็นผู้ยินดีอยู่ได้, ในที่หลีกเร้นสำหรับภาวนา.

piaŋ pʉ̂a ban-tao an-dtà-raai an jà pʉŋ mii jàak din-fáa-aa-gàat, lɛ́ pʉ̂a kwaam bpen pûu yin-dii yùu dâai, nai tîi lìik-rén sǎm-ràp paa-wá-naa.

and only for dispelling the perils of the seasons and for delighting in seclusion.

(ภายหลังบริโภคคิลานเภสัช)

(after taking medicine)

อัชชะ มะยา อะปัจจะเวกขิต๎วา โย คิลานะปัจจะยะเภสัชชะปะริกขาโร ปะริภุตโต,

Ajja mayā apaccavekkhitvā yo gilānapaccayabhesajjaparikkhāro paribhutto,

คิลานเภสัชบริขารใด อันเราบริโภคแล้ว, ไม่ทันพิจารณา ในวันนี้,

kí-laa-ná-pee-sàt bɔɔ-rí-kǎan dai an rao bɔɔ-rí-pôok lɛ́ɛo, mâi tan pí-jaa-rá-naa nai wan-níi,

Whatever medicine for use in sickness I have used today without reflecting,

โส ยาวะเทวะ อุปปันนานัง เวยยาพาธิกานัง เวทะนานัง ปะฏิฆาตายะ,

So yāvadeva uppannānaṃ veyyābādhikānaṃ vedanānaṃ paṭighātāya,

คิลานเภสัชบริขารนั้น เราบริโภคแล้ว, เพียงเพื่อบำบัดทุกขเวทนา อันบังเกิดขึ้นแล้ว มีอาพาธต่าง ๆ เป็นมูล,

kí-laa-ná-pee-sàt bɔɔ-rí-kǎan nán rao bɔɔ-rí-pôok lɛ́ɛo, piaŋ pʉ̂a bam-bàt túk-kà-wêet-tà-naa an baŋ-gə̀ət kʉ̂n lɛ́ɛo mii aa-pâat dtàaŋ-dtàaŋ bpen muun,

that was only for warding off painful feelings that had arisen,

อัพ๎ยาปัชฌะปะระมะตายาติ.

Abyāpajjhaparamatāyāti.

เพื่อความเป็นผู้ไม่มีโรคเบียดเบียนเป็นอย่างยิ่ง ดังนี้.

pʉ̂a kwaam bpen pûu mâi mii rôok bìat-bian bpen yàaŋ-yîŋ daŋ-níi.

and for freedom from affliction as the highest aim.