📿 Digital Chanting Book บทสวดมนต์

ส๎วากขาตะตาทิคุณะโยคะวะเสนะ เสยโย,

Svākkhātatādiguṇayogavasena seyyo,

พระธรรม เป็นสิ่งที่ประเสริฐเพราะประกอบด้วยคุณ คือความที่พระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสไว้ดีแล้ว เป็นต้น,

prá-tam bpen sìŋ tîi bprà-sə̀ət prɔ́ bprà-gɔ̀ɔp dûay kun kʉʉ kwaam tîi prá-pûu-mii-prá-pâak-jâo dtràt wái dii lɛ́ɛo bpen dtôn,

Better than all else, by reason of its being well proclaimed and the other qualities that go with it,

โย มัคคะปากะปะริยัตติวิโมกขะเภโท,

Yo maggapākapariyattivimokkhabhedo,

เป็นธรรมอันจำแนกเป็น มรรค ผล ปริยัติ และนิพพาน ส่วนใด,

bpen tam an jam-nɛ̂ɛk bpen mák pǒn bpà-rí-yát lɛ́ níp-paan sùan dai,

divided into path, fruit, scripture and release,

ธัมโม กุโลกะปะตะนา ตะทะธาริธารี,

Dhammo kulokapatanā tadadhāridhārī,

เป็นธรรมทรงไว้ซึ่งผู้ทรงธรรม จากการตกไปสู่โลกที่ชั่ว,

bpen tam soŋ wái sʉ̂ŋ pûu soŋ tam jàak gaan dtòk bpai sùu lôok tîi chûa,

the Dhamma, which holds up those who hold to it and keeps them from falling into the wretched worlds —

วันทามะหัง ตะมะหะรัง วะระธัมมะเมตัง,

Vandāmahaṃ tamaharaṃ varadhammametaṃ,

ข้าพเจ้าไหว้พระธรรมอันประเสริฐนั้น อันเป็นเครื่องขจัดเสีย ซึ่งความมืด,

kâa-pá-jâo wâi prá-tam an bprà-sə̀ət nán an bpen krʉ̂aŋ kà-jàt sǐa sʉ̂ŋ kwaam mʉ̂ʉt,

that excellent Dhamma, dispeller of darkness, I salute with my head.

ธัมโม โย สัพพะปาณีนัง สะระณัง เขมะมุตตะมัง,

Dhammo yo sabbapāṇīnaṃ saraṇaṃ khemamuttamaṃ,

พระธรรมใด เป็นสรณะอันเกษมสูงสุดของสัตว์ทั้งหลาย,

prá-tam dai bpen sà-rá-ná an gà-sěem sǔuŋ-sùt kɔ̌ɔŋ sàt táŋ-lǎai,

The Dhamma, which is for all breathing things the refuge, safe and supreme,

ทุติยานุสสะติฏฐานัง วันทามิ ตัง สิเรนะหัง,

Dutiyānussatiṭṭhānaṃ vandāmi taṃ sirenahaṃ,

ข้าพเจ้าไหว้พระธรรมนั้น อันเป็นที่ตั้งแห่งความระลึก องค์ที่สอง ด้วยเศียรเกล้า,

kâa-pá-jâo wâi prá-tam nán an bpen tîi-dtâŋ hɛ̀ŋ kwaam rá-lʉ́k oŋ tîi sɔ̌ɔŋ dûay sǐan-glâo,

the second of the objects of recollection — it I revere with my head.

ธัมมัสสาหัส๎มิ ทาโส (ทาสี) วะ ธัมโม เม สามิกิสสะโร,

Dhammassāhasmi dāso (dāsī) va dhammo me sāmikissaro,

ข้าพเจ้าเป็นทาสของพระธรรม, พระธรรมเป็นนาย มีอิสระเหนือข้าพเจ้า,

kâa-pá-jâo bpen tâat kɔ̌ɔŋ prá-tam, prá-tam bpen naai mii ìt-sà-rà nʉ̌a kâa-pá-jâo,

I am the Dhamma's servant; the Dhamma is my lord and master.

ธัมโม ทุกขัสสะ ฆาตา จะ วิธาตา จะ หิตัสสะ เม,

Dhammo dukkhassa ghātā ca vidhātā ca hitassa me,

พระธรรมเป็นเครื่องกำจัดทุกข์และทรงไว้ซึ่งประโยชน์แก่ข้าพเจ้า,

prá-tam bpen krʉ̂aŋ gam-jàt túk lɛ́ soŋ wái sʉ̂ŋ bprà-yòot gɛ̀ɛ kâa-pá-jâo,

The Dhamma destroys suffering, and brings about what is for my welfare.

ธัมมัสสาหัง นิยยาเทมิ สะรีรัญชีวิตัญจิทัง,

Dhammassāhaṃ niyyādemi sarīrañjīvitañcidaṃ,

ข้าพเจ้ามอบกายถวายชีวิตนี้ แด่พระธรรม,

kâa-pá-jâo mɔ̂ɔp gaai tà-wǎai chii-wít níi dɛ̀ɛ prá-tam,

To the Dhamma I surrender this body and this life,

วันทันโตหัง (ตีหัง) จะริสสามิ ธัมมัสเสวะ สุธัมมะตัง,

Vandantohaṃ (tīhaṃ) carissāmi dhammasseva sudhammataṃ,

ข้าพเจ้าผู้ไหว้อยู่จักประพฤติตาม, ซึ่งความเป็นธรรมดีของพระธรรม,

kâa-pá-jâo pûu wâi yùu jàk bprà-prʉ́t dtaam, sʉ̂ŋ kwaam bpen tam dii kɔ̌ɔŋ prá-tam,

Revering it, I shall walk on by the Dhamma's own true excellence.