เอกัง สะมะยัง ภะคะวะ โกสะเลสุ จะริกัง จะระมะโน มะหะตะ ภิกขุสันเฆนะ สัทธิง เยนะ เกสะปุตตัง นะมะ กะละมะนัน นิคะโม ตัท อะวะสะริ.

Ekam samayam bhagava Kosalesu carikam caramano mahata bhikkhusanghena saddhim yena Kesaputtam nama Kalamanan nigamo tad avasari.

At one time, the Blessed One was wandering in the country of the Kosalans with a large community of monks and arrived at a town of the Kālāmas called Kesaputta.

อัสโสสุง โข เกสะปุตติยะ กะละมะ สะมะโน ขะลุ โภ โคตะโม สัก๎ยะปุตโต สัก๎ยะกุละ ปัพพะชิโต เกสะปุตตัง อะนุปปัตโต. ตัง โข ปะนะ ภะวันตัง โคตะมัง เอวัง กัล๎ยะโน กิตติสัทโท อัพภุคคะโต: อิติปิ โส ภะคะวะ อะระหัมมา สัมมะสัมพุทโธ วิชชะจะระนะสัมปันโน สุคะโต โลกะวิทุ อะนุตตะโร ปุริสะทัมมะสะระถิ สัตถะ เทวะมะนุสสะนัง พุทโธ ภะคะวะ. โส อิมัง โลกัง สะเทวะกัง สะมะระกัง สะพ๎รัห๎มะกัง สัสสะมะนะพ๎รัห๎มะนิง ปะชัง สะเทวะมะนุสสัง สะยัง อะภินนะ สัจฉิกัต๎วะ ปะเวเทติ. โส ธัมมัง เทเสติ อะทิกัล๎ยะนัง มัชเฌกัล๎ยะนัง ปะริโยสะนะกัล๎ยะนัง สัตถัง สะพ๎ยันชะนัง เกวะละปะริปุนนัง ปะริสุทธัง พ๎รัห๎มะจะริยัง ปะกะเสติ. สะธุ โข ปะนะ ตะถะรุปะนัง อะระหันตัง ทัสสะนัง โหติ.

Assosum kho Kesaputtiya Kalama samano khalu bho Gotamo Sakyaputto Sakyakula pabbajito Kesaputtam anuppatto. Tam kho pana bhavantam Gotamam evam kalyano kittisaddo abbhuggato: itipi so bhagava arahammā sammasambuddho vijjacaranasampanno sugato lokavidu anuttaro purisadammasarathi sattha devamanussanam buddho bhagava. So imam lokam sadevakam samarakam sabrahmakam sassamanabrahmanim pajam sadevamanussam sayam abhinna sacchikatva pavedeti. So dhammam deseti adikalyanam majjhekalyanam pariyosanakalyanam sattham sabyanjanam kevalaparipunnam parisuddham brahmacariyam pakaseti. Sadhu kho pana tatharupanam arahantam dassanam hoti.

The Kālāmas of Kesaputta heard: “It is said that the ascetic Gotama, the son of the Sakyans who went forth from the Sakyan clan, has arrived at Kesaputta. A good report of Master Gotama has been spread: ‘Indeed, the Blessed One is an Arahant, perfectly enlightened, accomplished in knowledge and conduct, well-gone, knower of the world, unsurpassed trainer of persons to be trained, teacher of gods and humans, the Buddha, the Blessed One. Having realized for himself with direct knowledge this world—with its devas, Māra, and Brahmā, this generation with its ascetics and brahmins, its gods and humans—he makes it known to others. He teaches the Dhamma that is good in the beginning, good in the middle, and good in the end, complete in meaning and expression. He reveals the perfectly fulfilled and purified holy life.’ It is good to see such Arahants.”

อะถะ โข เกสะปุตติยะ กะละมะ เยนะ ภะคะวะ เตนุปะสันกะมิมสุ. อุปะสันกะมิต๎วะ อัปเปกัจเจ ภะคะวันตัง อะภิวะเทต๎วะ เอกะมันตัง นิสิทิมสุ. อัปเปกัจเจ ภะคะวะตะ สัทธิง สัมโมทิมสุ สัมโมทะนิยัง กะถัง สะระนิยัง วิติสะเรต๎วะ เอกะมันตัง นิสิทิมสุ. อัปเปกัจเจ เยนะ ภะคะวะ เตนันชะลิง ปะนะเมต๎วะ เอกะมันตัง นิสิทิมสุ. อัปเปกัจเจ นะมะโคตตัง สะวัต๎วะ เอกะมันตัง นิสิทิมสุ. อัปเปกัจเจ ตุนหิภุตะ เอกะมันตัง นิสิทิมสุ. เอกะมันตัง นิสินนะ โข เกสะปุตติยะ กะละมะ ภะคะวันตัง เอตัท อะโวจุง: “สันติ ภันเต เอเก สะมะนะพ๎รัห๎มะนะ เกสะปุตตัง อะคัจฉันติ. เต สะกัง เยวะ วะทัง ทิเปนติ โชเตนติ ปะระวะทัง ปะนะ ขุมเสนติ วัมเภนติ ปะริภะวันติ โอปักขิง กะโรนติ. อะปะเรส ปิ ภันเต เอเก สะมะนะพ๎รัห๎มะนะ เกสะปุตตัง อะคัจฉันติ. เตปิ สะกัง เยวะ วะทัง ทิเปนติ โชเตนติ ปะระวะทัง ปะนะ ขุมเสนติ วัมเภนติ ปะริภะวันติ โอปักขิง กะโรนติ. เตสัง โน ภันเต อัมหะกัง โหเตวะ กันขะ โหติ วิจิกิจฉะ: โก นุ นะมะ อิเมสัง ภะวันตะนัง สะมะนะพ๎รัห๎มะนะนัง สัจจัง อะหะ โก มุสะ ติ.”

Atha kho Kesaputtiya Kalama yena bhagava tenupasankamimsu. Upasankamitva appekacce bhagavantam abhivadetva ekamantam nisidimsu. Appekacce bhagavata saddhim sammodimsu sammodaniyam katham saraniyam vitisaretva ekamantam nisidimsu. Appekacce yena bhagava tenanjalim panametva ekamantam nisidimsu. Appekacce namagottam savatva ekamantam nisidimsu. Appekacce tunhibhuta ekamantam nisidimsu. Ekamantam nisinna kho Kesaputtiya Kalama bhagavantam etad avocum: “Santi bhante eke samanabrahmana Kesaputtam agacchanti. Te sakam yeva vadam dipenti jotenti paravadam pana khumsenti vambhenti paribhavanti opakkhim karonti. Apares pi bhante eke samanabrahmana Kesaputtam agacchanti. Tepi sakam yeva vadam dipenti jotenti paravadam pana khumsenti vambhenti paribhavanti opakkhim karonti. Tesam no bhante amhakam hoteva kankha hoti vicikiccha: ko nu nama imesam bhavantanam samanabrahmananam saccam aha ko musa ti.”

Then the Kālāmas of Kesaputta went to the Blessed One. Some paid homage and sat down to one side. Some exchanged greetings and polite conversation and then sat down. Some saluted him with joined palms and sat down. Some announced their names and clans and sat down. Some remained silent and sat down. Seated to one side, the Kālāmas said to the Blessed One: “Venerable Sir, there are some ascetics and brahmins who come to Kesaputta. They explain and glorify only their own teachings, but they attack, criticize, and reject the teachings of others. Then others come and do the same. For us, Venerable Sir, there is doubt and uncertainty: ‘Which of these teachers speaks the truth, and which speaks falsely?’”

อะลัง หิ โว กะละมะ กันขิตุง อะลัง วิจิกิจฉิตุง กันขะนิเยวะ โว ถะเน วิจิกิจฉะ อุปปันนะ เอถะ ตุมเห กะละมะ มะ อะนุสสะเวนะ มะ ปะรัมปะระยะ มะ อิติกิระยะ มะ ปิตะกะสัมปะทะเนนะ มะ ตักกะเหตุ มะ นะยะเหตุ มะ อะกะระปะริวิตักเกนะ มะ ทิตถินิชฌะนักขันติยะ มะ ภัพพะรุปะตะยะ มะ สะมะโน โน คะรุ ติ ยะทะ ตุมเห กะละมะ อัตตะนะวะ ชะเนยยะถะ อิเม ธัมมะ อะกุสะละ อิเม ธัมมะ สะวัชชะ อิเม ธัมมะ วินนุคะระหิตะ อิเม ธัมมะ สะมัตตะ สะมะทินนะ อะหิตะยะ ทุกขะยะ สัม๎วัตตันติ ติ อะถะ ตุมเห กะละมะ ปะชัห๎ยยะถะ ตัง กิง มันนะถะ กะละมะ โลโภ ปุริสัสสะ อัชฌัตตัง อุปปัชชะมะโน อุปปัชชะติ หิตะยะ วะ อะหิตะยะ วะ ติ. อะหิตะยะ ภันเต.

Alam hi vo Kalama kankhitum alam vicikicchitum kankhaniyeva vo thane vicikiccha uppanna etha tumhe Kalama ma anussavena ma paramparaya ma itikiraya ma pitakasampadanena ma takkahetu ma nayahetu ma akaraparivitakkena ma ditthinijjhanakkhantiya ma bhabbarupataya ma samano no garu ti yada tumhe Kalama attanava janeyyatha ime dhamma akusala ime dhamma savajja ime dhamma vinnugarahita ime dhamma samatta samadinna ahitaya dukkhaya samvattanti ti atha tumhe Kalama pajahyyatha tam kim mannatha Kalama lobho purisassa ajjhattam uppajjamano uppajjati hitaya va ahitaya va ti. ahitaya bhante.

The Blessed One said: “It is proper for you, Kālāmas, to doubt; it is proper for you to be uncertain. Doubt has arisen in a situation that is doubtful. Come, Kālāmas: Do not believe by hearsay, Do not believe by tradition, Do not believe by rumors, Do not believe just because something is written in scriptures, Do not believe by logic alone, Do not believe by reasoning alone, Do not believe by thinking about appearances, Do not believe just because it fits your views, Do not believe because it seems convincing, Do not believe because a teacher is respected. But when you know for yourselves: ‘These things are unwholesome, harmful, criticized by the wise, and when followed lead to suffering,’ then you should abandon them. What do you think, Kālāmas? When greed arises within a person, does it lead to benefit or to harm?” “It leads to harm, Venerable Sir.”

อิติ โข กะละมะ ยัง ตัง อะโวจุมหะ เอถะ ตุมเห กะละมะ มะ อะนุสสะเวนะ มะ ปะรัมปะระยะ มะ อิติกิระยะ มะ ปิตะกะสัมปะทะเนนะ มะ ตักกะเหตุ มะ นะยะเหตุ มะ อะกะระปะริวิตักเกนะ มะ ทิตถินิชฌะนักขันติยะ มะ ภัพพะรุปะตะยะ มะ สะมะโน โน คะรุ ติ ยะทะ ตุมเห กะละมะ อัตตะนะวะ ชะเนยยะถะ อิเม ธัมมะ กุสะละ อิเม ธัมมะ อะนะวัชชะ อิเม ธัมมะ วินนุปปะสัตถะ อิเม ธัมมะ สะมัตตะ สะมะทินนะ หิตะยะ สุขะยะ สัม๎วัตตันติ ติ อะถะ ตุมเห กะละมะ อุปะสัมปัชชะ วิหะเรยยะถะ อิติ ยัง ตัง วุตตัง อิทัง เอตัง ปะติจจะ วุตตัง.

Iti kho Kalama yam tam avocumha etha tumhe Kalama ma anussavena ma paramparaya ma itikiraya ma pitakasampadanena ma takkahetu ma nayahetu ma akaraparivitakkena ma ditthinijjhanakkhantiya ma bhabbarupataya ma samano no garu ti yada tumhe Kalama attanava janeyyatha ime dhamma kusala ime dhamma anavajja ime dhamma vinnuppasattha ime dhamma samatta samadinna hitaya sukhaya samvattanti ti atha tumhe Kalama upasampajja vihareyyatha iti yam tam vuttam idam etam paticca vuttam.

So, Kālāmas, this is what I said: Come, Kālāmas, Do not believe by hearsay, Do not believe by tradition, Do not believe by rumors, Do not believe just because something is written in scriptures, Do not believe by logic alone, Do not believe by reasoning alone, Do not believe by thinking about appearances, Do not believe just because it fits your views, Do not believe because it seems convincing, Do not believe because a teacher is respected. But when you know for yourselves: “These things are good, These things are blameless, These things are praised by the wise, These things, when practiced, lead to benefit and happiness,” then you should accept them, live by them, and put them into practice. This is the reason why it was said.